Mijn dochter en ik hadden niet zo een goede ochtend vanmorgen.
Ze wilde eerst niet uit haar bed, dus dat duurde effe. En toen vond ze ik moet uit de kamer dan gaat
ze alles zelf doen. Maar het was al een beetje laat, dus ik zei d`r: nee, ik ga
je helpen . En toen was ze al een beetje boos. Daarna wilde ze een soort kapsel
hebben, waar ik op dat moment weinig tijd voor had. Ik zei toen: je weet als je
iets bijzonders wil kammen moet je vroeg op. Dus was ze helemaal boos.
Nou op school aangekomen stond ik niet zo geweldig
geparkeerd, misschien ook mij schuld, maar ik zei de kids: doen jullie gauw
want mama staat niet goed. En dan neemt ze nu alle tijd van de wereld om uit de
auto te komen en laat ze ook nog haar fles achter. Pfff….toen was ik boos en
pakte haar ( een beetje grof) aan haar hand , trok haar aan de kant en gaf haar
een standje.
Misschien was het standje wel terecht , maar ik hoefde haar
niet zo onheus te behandelen denk ik. Toen ik naar huis reed had ik zo een spijt
en voelde ik me zo vervelend . Ik weet dat ik terecht boos was , maar mijn
houding was niet correct. Ik heb mijn verontschuldigingen al klaar liggen voor
na aschool en er zal zeker van haar kant ook iets gezegd moeten worden.
We kunnen soms dingen doen waar we spijt van hebben. Wees niet
te trots om naar elkaar en naar de Heer toe te stappen en te belijden en
vergeving te vragen. We maken fouten, geef toe dat je fout bent en vergeef.
