Ik heb in de loop
der tijd geleerd dat je niet altijd iets hoeft te zeggen. Soms is het verstandig
en goed om niets te zeggen en het aan de Here over te laten . Ik zei vroeger
altijd alles, als het nu nut had of niet. Als iets gezegd moest worden dan zei
ik het ook. Maar de uitwerking daarvan was dan niet altijd even goed.
Ik moest mezelf trainen
en doe dat nog steeds, om niet altijd iets te zeggen. Soms begin ik, maar dan
stop ik als ik ontdek dat het geen nut heeft. Dan zeg ik meestal: nou laat
maar. Mijn man zegt dan vaak: nee zeg wat je wil zeggen. Dan zeg ik: nee `t heeft
geen nut.
In Spreuken 31:26
staat: met wijsheid opent zij haar mond. Vriendelijke onderwijzing ligt op haar tong. Hier word gesproken over wat we
zeggen. Wanneer openen we onze mond. Is het met wijsheid, denken we na wat we
zullen zeggen of zeggen we dan liever niets.
Het vraagt
training van uzelf. Maar het is wat God van ons vraagt. Let op uw woorden.
Vraag uzelf steeds af: is het nuttig, is het van belang, moet ik nu wel of
niets zeggen . Vraag de Heer u te helpen om te letten op uw woorden en u
duidelijke te maken wanneer wel en wanneer niet iets te zeggen .
