Mijn oudste dochter houdt niet echt van praten en zeggen wat er aan de hand is. Als ze verdrietig is ofzo duurt het heel lang voordat ze zegt wat er werkelijk aan de hand is. Ik zeg haar altijd: als je mama niet zeg wat er is , kan ik je ook niet helpen. Ik kan je gedachten niet lezen, jij moet me zeggen wat je scheelt. Het is voor mij altijd moeilijk om het uit haar te halen en ik blijf dan maar praten en praten.
Soms is het ook zo bij mij naar de Here toe. Ik zit met iets en weet niet hoe of wat te zeggen. Soms weet ik zelf niet echt wat er aan de hand is . Gelukkig weet de Here alles, maar Hij wil toch dat we het aan Hem zeggen . In Psalm 139 vers 23-24 staat : Doorgrondt mij, o God, en ken mijn hart, toets mij en ken mijn gedachten, zie , of bij mij een heilloze weg is en leidt mij op de eeuwige weg.
De Here kan onze gedachten lezen. Hij weet waaraan we denken, wat we willen zeggen of graag willen doen . Hij kent onze gedachten. Ook als we verkeerde gedachten hebben ziet Hij die . Soms kunnen we zo vast zitten in onze gedachten met twijfels en noem maar op dat we er niet uit komen. We kunnen dan tot God roepen en zeggen : doorgrondt mij . De Here kan tot ons spreken , Hij kan ons de juiste weg laten zien die we moeten bewandelen, Hij kan ingrijpen en ons verder helpen. We moeten het alleen vragen en ons overgeven . Net zoals ik aan mij dochter zeg: je moet me zeggen wat er aan de hand is, zo moeten we de Here ook vragen om ons te doorgronden. En dan kan Hij helpen .
