donderdag 3 maart 2011

" uitkomen voor ons geloof "

Morgen is het weer zo ver. Op veel scholen wordt er carnaval gevierd. Mijn man en ik zitten al 2 tot 3 jaar steeds met de vraag: moeten we onze kinderen wel of niet mee laten doen ? Om eerlijk te zijn hebben ze dat de afgelopen jaren wel gedaan. Maar dit jaar zaten we er echt mee. Moeten we ze wel of niet laten meedoen? Na goed nadenken en bidden hebben we besloten ze niet te laten meedoen. Mijn man zegt: als we er zoveel over twijfelen dan moeten we het niet doen .

We hebben toen met onze kinderen gesproken en ze uitgelegd waarom ze dit keer niet mee doen. Ze hebben het begrepen en hebben er helemaal geen probleem van gemaakt. Ze zeggen : ok mama en papa , het is goed.

En toen gebeurde er iets geweldigs: mijn dochter heeft aan haar vriendjes en vriendinnetjes op school gezegd dat ze niet mee gaat doen met carnaval. Ze vroegen haar waarom en haar antwoordt was: het is geen feest van mij God. Het feest van mijn God is kerstfeest. Ik vond het zo geweldig dat het haar geen moeite koste om uit te komen voor haar geloof en haar mening. Er is een vraag en zonder twijfel of angst of wat dan ook, heeft ze gewoon geantwoord. Geweldig!!!!!.

Het heeft me aan het nadenken gezet. Komen we ook zo snel en makkelijk uit voor ons geloof? Twijfelen we nog of zijn we bang om anderen te zeggen? Meestal ben ik niet bang om uit te komen voor mijn geloof, maar me dochter heeft me nog meer moed gegeven .

Kinderen geloven snel en zijn niet bang om dingen gewoon te zeggen zoals ze zijn. We kunnen van hen leren . Laten we uitkomen voor ons geloof en niet bang zijn.

Dank U Jezus voor mijn kinderen. Dank u wel dat ze nu al uitkomen voor hun geloof in U. Ik ben U daar enorm dankbaar voor. Dank U wel dat ik van ze mag leren en dat ze moed geven om uit te komen voor U. Heer zegen ze vandaag op een bijzondere manier. In Jezus naam Amen.

( dit is het besluit van mij en me man. Iedereen heeft zijn mening en zijn gedachten over carnaval. Ik wil daar niet aan komen. )