Een oude vriendin van me had het erover dat ze soms zo actief kan zijn in de huishouding, maar soms ook dagen heeft waarbij ze gewoon niets doet. Ze is dan erg lui en/of moe dat er weinig gedaan wordt. Ik ken ook van dat soort dagen . Je doet de dingen die nodig zijn en niets extra`s. Terwijl ik andere dagen zo actief ben dat alles keurig op z`n plaats is. Dat zijn de dagen van opruimen en schoonmaken en weggooien wat niet meer goed of te gebruiken is.
In mijn geestelijk leven ervaar ik het ook zo. Je hebt momenten waar je heel vurig bent in de Here. Je stille tijd wordt op tijd gedaan, je bid elke dag regelmatig, je bezoekt de kerk en Bijbelstudies, praat met een paar mensen over het geloof en noem maar op. Dat zijn tijden waar alles lekker gaat en alles keurig in elkaar zit. Dan heb je ook van die momenten waarbij je graag meer zou willen maar het lukt niet. Momenten waar je door omstandigheden minder bid of minder de bijbel leest.
Ik geloof dat elke christen dat meemaakt. Maar ik geloof ook dat we niet te lang moeten blijven in die slappe periode. In de periode waar we lui zijn. Net als ons huis, dat op een geven moment een behoorlijke rommel kan worden als we niets doen, zo is het ook met ons geestelijk leven . Blijf niet te lang in de slappe periode. Pak het op. Vraag de Heer om u te helpen weer vurig te zijn. Ook is het nodig om zo nu en dan een behoorlijk opruiming te houden in ons leven . Vraag de Heer waar opgeruimd en wat weggedaan moet worden .
Blijf altijd zo dicht mogelijk bij de Heer. Voorkom het slap worden in het geloof en probeer ondanks de drukte en de dingen om ons heen altijd tijd vrij te maken voor de Here.
