Mijn man is voor een week naar Amerika voor het werk. Een paar dagen voordat hij vertrok heeft hij aan de meisjes gevraagd wat hij voor ze moet meenemen. 1 van ze wist het direct en de andere moest er even over nadenken. Ze konden later van alles en nog wat verzinnen wat papa mee moest nemen. Ze kijken er zo naar uit. Elke dag vragen ze: mama denk je dat papa die spullen heeft gevonden? Wat zal hij voor ons brengen? Hoe zullen ze eruit zien? Dit zijn allemaal schatten waar ze naar uitkijken. Dingen ze ze graag willen.
Onze hemelse Vader geeft ons ook dagelijks dingen waar we naar vragen. Soms is het niet direct wat we gevraagd hadden maar krijgen het toch van Hem. Ook wij kijken soms vol verwachting uit naar wat Hij ons zal geven.
Hier op aarde krijgen we heel veel van de Heer. We hebben ons huis, ons vervoer, werk, kleren, eten en noem maar op. Maar er zijn ook schatten in de hemel. Ik denk dat die schatten van grotere waarde zijn. Het zijn schatten waar we geen beeld van hebben hoe ze eruit zullen zien. Dingen die de Here aan ons wil geven als we bij Hem zijn.
We mogen zeker enthousiast zijn over de dingen die we hier krijgen van de Heer, de dingen die we hier op aarde leuk en mooi vinden. Maar laten we ons uitstrekken naar de hemelse schatten. Die zijn van blijvende waarde.
