donderdag 16 juni 2011

" onze eertse hulp"

Mijn dochtertje heeft een vriendinnetje op school die soms bij me komt staan als haar mama er nog niet is. Ze wil soms dat haar moeder snel komt , maar als ze zo moet wachten dan huilt ze. Als ik er ben neem ik haar altijd bij me om haar een beetje te troosten. Gisteren toen we wachtte tot de oudere kinderen uitgingen heeft een bij haar gestoken . Ze rende direct naar me toe en was zo verdrietig. Ik heb haar toen naar juf gebracht om even te kijken en eventueel iets op de plek te doen .
Ik vond het typisch dat ze naar mij rende . Er waren nog een paar ouders daar en ook de juffrouwen . Maar kennelijk voelt ze zich een beetje veilig bij me
Waar gaan wij naar toe in tijden van pijn , verdriet of moeilijkheden? Wie is onze eerste hulp? Is het de telefoon om direct te vertellen wat er aan de hand is of is het de Here? Gaan we een ieder vertellen wat er aan de hand is of gaan we in gebed en leggen we het voor aan onze Vader?
De Heer is voor ons de persoon die we kunnen vertrouwen . Hij is onze eerste hulp. In welke situatie dan ook, we kunnen direct naar Hem gaan. Hij staat altijd voor ons klaar. Al zijn er zoveel mensen om ons heen die ons kunnen helpen, Hij is onze eerste hulp. Natuurlijk mogen we anderen om ons heen hebben die ons troosten en bemoedigen, maar laten we als eerst naar boven kijken en het als eerst van Hem verwachten .